«می مانند»
دوستانِ دانا و شریف ،
رفیقِ شفیقند
نیکویی ، مهر ؛
ارزش می آفرینند ،
گویی کارآفرینند؛
سخنی، نوشته ای
خاطره های خاص بجا می گذارند ،
در دهشتِ ظلمانی زمانه ،
در حضیضِ بی ثباتی
و رنجِ این آشیانه،
دستی بر آب و آتش دارند
چراغی بر راه می گذارند
پنجره ای به دنیای زیبایند
بیاد ، به دل می آیند
همانجا همیشه می مانند …
شریعتی مقدم_علی
۲۱ تیر ماه ۱۴۰۵ / تهران
