اشعار(شمع)

«جویبارِ جاری»

زندگی قطره ای باران؛

گمشده ی جویباری
از سرِ کوهساری، به زلالی ،
تا دلِ دشتِ غریبی ؛
سببِ صیقلِ سنگی،
گوشه ای سرسبزی،
لبخندِ شقایقی را بهانه بودن
نیکی را پوییدن
به یاد ماندن،
زندگی ،جویبارِ جاریِ یک انسان .
شریعتی مقدم_علی
۲۶ تیرماه ۱۴۰۵

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *