اشعار(شمع)

زندگی قطره ای باران؛ گمشده ی جویباری از سرِ کوهساری، به زلالی ، تا دلِ دشتِ غریبی ؛ سببِ صیقلِ سنگی، گوشه ای سرسبزی، لبخندِ ...

ماجرای زندگی را می دانی ؟ عشق است و عشق است و عشق ؛ از خاک روییدن ! با مهر شکفتن؛ آسمانِ آرزو را بوسیدن؛ و شجاعتِ جنگیدن با ...

در کوچه یِ خانه یِ مادری سپیدارها می گفتند: به «ایرانی بودنمان» به «نیکو‌ بودنمان »، با راهی که ساختیم ، به نیکویی جاری مان ...

نیت کرده ام به یقین خیرخواهی خدا برای تو ; ترانه ی دل با سلامت و عزتت هم نواست، جانم ; حالا بگو ، چه خبر ؟ خبرخوب از تو میشنوم...

دوستانِ دانا و شریف ، رفیقِ شفیقند نیکویی ، مهر ؛ ارزش می آفرینند ، گویی کارآفرینند؛ سخنی، نوشته ای خاطره های خاص بجا می گذا...

گوش داشتم شنیدم چشم داشتم دیدم زبان دارم می گویم نیکیت را لمس کردم ، تورا شناختم؛ تو چقدر خوبی مهربانی ساده بگویم انسانی، ...

چشم خود را بستم تا که پنهان بشود اشک در آن، ناگهان دیدم چشمانم غرق در بوسه شدند، و تنم مثل کویر ، ، بوسه ها باران بود شریعتی...