اشعار(شمع)

در هر دمی؛ به عشق بگو حضرتش را می خو‌اهی یا حسرتش را؟ یادمان باشد : بازدمی هست که دمی نیست ، در پَسَش … شریعتی مقدم_علی ۳...

هیچ زنی را ندیدم که نشانی از مادر، وجودی ورای مهربانی، عشق، پاکی ، شرافت ، صبوری ، فداکاری جنگجویی و شجاعت نداشته باشد. شریع...

«نوشتن» هر بار قلم و قلبم ، با عشق هم زبان ، همدم می شوند ؛ جامه دریده ، پای شکسته ، چون اشک روان می شوند. احساس عجیبی است ...

غم را قربانی شادی همراهی را قربانی تنهایی کنیم‌؛ گفته اند همدلی از هم زبانی بهتر است، «عشق هم با مهربانی همدم است»؛ و این هم...

«زندگی همراهی است»زندگی جویباری از کوهساری جرعه جرعه آبی ، شرابی قطره قطره بارانی ؛ اشک شوقی؛ زنده ماندن ، گاه جان کندن ؛ تنهایی...

من زعفرانم، زعفران مهر بانم مهربان دستت را به من بده من از اهالی عاشقِ این آب و خاکم ، از همین خاکم ایرانم ایران … بگو چه...

باغ آبی نداشت و انگور عطش رسیدن داشت و دست زمانه قصدِ چیدن ... باغبان در عالمی دیگر انگور باغ ما ، اما مست بود و شوق پریدن د...