بایگانی برچسب ها: اشعار

نرسیده به کوهساران یک جنگل آغوش در انتظار برگی از باغ ما؛ همراه بادِ گذشته از در و دشت و بیابان بود، برگ اما افتاده بر پای هم...

لابلای برگهای پاییزی در شگفتِ مهر نور می‌آمد ماه رفته بود خورشید ستاره ها را به آسمانِ دور سپرده بود ، آگاهی در راه بود آبا...

ماه من آمده است، ستاره ها برایش پرپر می زنند، ذرات نور بر رویِ گُلش شبنم می شوند، قربانت بروم، بخند، خورشید با طلوعش، با خوشح...

بگو‌زمان بایستد کجا می رود امروز چه کرده؟ فردا چه خبر است؟ بگو آرام بگیرد پای بر زمین خشک دارد دمی بماند تا قطره ی اشکی از...

بگذار انگورها شراب شوند; عاشقی سینه چاک شوند سرخی یک چشم دلی پاک شوند... علی_شریعتی مقدم 1404/07/18

واژه ها حبه ی انگور پر از احساس تنهایی با دلی دریایی زیر پایِ زمانه نرم و لهیده شدند در کوزه ای سفالی زنده بگور شرابی نو رسی...

در هر دمی و بازدمی با «عشق» به آن ماه را دیدم; خودِ تازه یِ بهترام را رقم می زنم; چه ماهی بهتر از مهر؟ بکوشیم با مهربانی; تا ...

در ناخوشایندی در غم در بزنگاه های سرد و ظلمانی؛ با ناراحتی، خشم؛ ناگهانی؛ مشت بر نزدیک ترین دیوار می کوبند ؛ همو که حرمت دا...

همه زاده یِ مهریم کاش مهربان باشیم فرزندِ ایران، همچو نیاکان باشیم; زاده ی عشقیم؟ این چُنین نه! عاشقی آن چُنان باشیم... علی...

خدا کجاست بجز در دل ما؟ برگرد و به درون بنگر چه داری ؟ چه می خواهی؟ کدام نور را می جویی ؟ یافتی ؟ علی شریعتی مقدم ۲۱ شهریور...